the pr'muts prutst verder

wensten wij u een zalig kerstfeest!

kiek maar hier… [klik-ker-die-klik]

de laatste flosse lodder dateert al weer van een tijdje terug – maar na een lange afwezigheid alhier – lijkt het mij de beste optie om weer eens wat over de schutting te gooien.

zo denk ik aan:
- die rare NZ-ers. ze vinden dat de seizoenen op de eerste van de maand wijzigen. we zijn nu dus al in de zomer aanbeland [hoera! vandaag 24 graden];
- vorige maand toen we op een begrafenis werden verwacht. ons twee-daags-per-week-pleeghondje molly [nouja!] werd in stijl begraven, de regen en de wijn daarna, vloeiden rijkelijk;
- het stiefmoederschap. ik voel me gezegend door de wekelijkse aanwezigheid van de driejarige tweeling. inmiddels geloof ik dat zij dat ook zo voelen. en ja, ik ben in love;
- mijn nieuwe business. daar ik besloten heb mijn goede gaven niet te verkwanselen voor een habbekrats [het minimum en vaak maximum uurloon bedraagt $12.50, da's welgeteld €6,02] heb ik nu kantoor aan huis. we maken websites, verbouwen ze, marketieren of doen allerhande administratieve klussen;
- us kippies. ik ben nog steeds in love;
- onze tuin die wederom uit haar voegen groeit. we noemen veggiepatch uno met tomaten, bonen, erwtjes, sla, broccoli, bloemkool en veggiepatch dos met rode uien, prei, meloenen, worteltjes, paprika en vast nog meer. in het zelf gefabriceerde glashuis [vijf ramen van de dump] doen we de zaadjes in aankweek: pepertjes, bietjes, pak-soi, courgettes, stokrozen en lupines. in de kruidentuin staat alles wat god verzonnen heeft en vooral veel koriander;
- wieden. tot ergernis van mijn geliefde weet ik nog steeds het verschil niet tussen onkruid en ander groen. hier en daar verliezen we zorgvuldig gekweekte groente of bloemen;
- de term vierde wereld land. ik kom er later op terug;
- mijn accent. al zeggen ze dat mijn engels uitstekend is, ik ben en blijf een dutchie. beetje jammer als je zelf het gevoel hebt een heusche nelsoniaan te zijn;
- bob twee, onze nieuwste huisgenoot. zie hier z’n geboorte en zijn trotse moeder en kleine broertje;
- mijn geliefde. ik ben nog immer en nog steeds in love.

want laten we wel wezen, kippen zijn een zeer ondergewaardeerde diersoort.
men vindt ze dom, neemt ze voor lief maar geniet natuurlijk wel van de [legbatterij] eitjes.

nu ik onze zeer intelligente kipjes dagelijks bezig zie stijgt mijn achting. ze zijn slim, grappig, elegant, spraakzaam, nieuwsgierig, trouw, koddig en zeer enthousiast. zelden heb ik zulke mooie kontjes gezien – vol met zacht dons – en zelfs het poepgat is proper.

in een colonne van vier struinen de meisjes de tuin door en telkens lijkt het alsof we een nieuwe aflevering bekijken van national geographic.
wat mij betreft staat het wassen op nummer één, zelden een dier zo schoon en gelukkig zien worden van een modderbad. met hun grote poten maken ze eerst een een zacht rullig bedje, om vervolgens hele poten vol aarde onder hun veren te schuiven. dan kroelt het wat, draait het rond op de rug om zich daarna als een natte hond uit te schudden.

so cute.

u moet dus de groeten hebben van chicken, de inmiddels hernoemde chickenhouse, madammeke en herman.
tot de volgende keer.

gisteravond om 8 uur – pikkedonker – keken we nog even naar kippies.

beeld 1: in plaats van ín het nachthok zaten chicken en chicken zusterlijk op een latje tegen het gaas gedrukt, terwijl madame de p. een latje lager haar ogen had dicht gedaan. het o zo mooie nachthok was leeg. met andere woorden: herman was waarschijnlijk een blokje om, terwijl het hok dicht was.
beeld 2: wij op onze knieën door de tuin – in het pikkedonker – maar een geluid van herman? ho maar.
beeld 3: een derde inspectieronde in het hok. herman zat verstopt in een gangetje van tien centimeter breed. ze zat achterstevoren.
beeld 4: herman is overal als de kippen bij. een eerste broodkorst? herman eet uit zelfs uit de hand.
beeld 5: als ik “champagne and wine” fluit kijkt herman me guitig aan. heur koppie scheef.
beeld 6: herman zingt terug. o nee, dan wordt het echt scary.

ja dames en heren, zo heten onze jonge chickies.

vanmorgen haalden we de dames op bij een heuse kippen liefhebber. met minstens honderd vrouw zaten ze in één schuur. de man tsjilpte wat, tokkelde zacht, kortom praatte lief tegen ze en greep er toen vier bij het dunne lijf.
hop in een doos, dekseltje erop en voorzien van een baal stro togen we huiswaarts.

eenmaal thuis verdeelden we de buit eerlijk: ieder zijn eigen chickie.
de jongens waren al snel uit over de naam. A van drie zei “chicken” en A van eveneens drie zei daarop verrassend “chicken”. mijn portugese kiwi en ik gingen wat verder, madame du pompadour en herman pasten naadloos.

nu zit ik om de vijf minuten in het hok: ik leer ze praten.

06-06-09

dat lijkt mij een prima datum om met drie vriendinnen in la france mijn verjaring te vieren.

u vraagt naar mijn leeftijd?
na optellen en delen óók drie.
natuurlijk!

we wonen dus in een dorp.

het dorp heeft behalve een kathedraal, een zee, een bibliotheek, twee sprig & ferns, besneeuwde bergen én de leukste man van de wereld, een vliegveld. vliegveldje moet ik zeggen, het is namelijk zo klein dat men na aankomst de reisbagage vanuit het ruim op een rolkarretje legt, om dat vervolgens naar buiten op de stoep te rollen. wel won het in 2008 de prijs voor vliegveld van het jaar. een niet geringe prestatie, die karretjes in aanmerking genomen.

zaterdag snapte ik waarom:

[klik-ker-die-klik]

ps. gefeliciteerd met jullie zomertijd! sinds vandaag is NZ weer terug naar herfst/wintertijd, m.a.w. we lopen nog maar tien uur op jullie voor in het leven.

we organiseerden dus een feestje, voor wel een man of veertig.

op de veertiende, zodat we met onze vrienden, de liefde, de zomer, ons samenzijn en valentijn vierden. het weer was goed, de vier barbecues stonden glimlachend te blinken in de tuin, er waren tafels vol met dips, broodjes en salades, broerlief verzorgde licht -en geluid en de blauwe schelp zandbak gevuld met ijs was omgedoopt tot een mega koelbox.

inmiddels is de afwas gedaan, staat alles weer op zijn plek en verraden alleen de peukjes in het gras dat er hier een fijn feestje is geweest.

en word ik in de stad door jan of alleman gefeliciteerd: we zijn verloofd!