[ 29 - 07 - 2009 | 18:41 ] [ pr'muts lacht ] [ 2 reacties ]
gisteravond om 8 uur – pikkedonker – keken we nog even naar kippies.
beeld 1: in plaats van ín het nachthok zaten chicken en chicken zusterlijk op een latje tegen het gaas gedrukt, terwijl madame de p. een latje lager haar ogen had dicht gedaan. het o zo mooie nachthok was leeg. met andere woorden: herman was waarschijnlijk een blokje om, terwijl het hok dicht was.
beeld 2: wij op onze knieën door de tuin – in het pikkedonker – maar een geluid van herman? ho maar.
beeld 3: een derde inspectieronde in het hok. herman zat verstopt in een gangetje van tien centimeter breed. ze zat achterstevoren.
beeld 4: herman is overal als de kippen bij. een eerste broodkorst? herman eet uit zelfs uit de hand.
beeld 5: als ik “champagne and wine” fluit kijkt herman me guitig aan. heur koppie scheef.
beeld 6: herman zingt terug. o nee, dan wordt het echt scary.
[ 28 - 07 - 2009 | 17:16 ] [ pr'muts lacht ] [ 4 reacties ]
ja dames en heren, zo heten onze jonge chickies.
vanmorgen haalden we de dames op bij een heuse kippen liefhebber. met minstens honderd vrouw zaten ze in één schuur. de man tsjilpte wat, tokkelde zacht, kortom praatte lief tegen ze en greep er toen vier bij het dunne lijf.
hop in een doos, dekseltje erop en voorzien van een baal stro togen we huiswaarts.
eenmaal thuis verdeelden we de buit eerlijk: ieder zijn eigen chickie.
de jongens waren al snel uit over de naam. A van drie zei “chicken” en A van eveneens drie zei daarop verrassend “chicken”. mijn portugese kiwi en ik gingen wat verder, madame du pompadour en herman pasten naadloos.
nu zit ik om de vijf minuten in het hok: ik leer ze praten.
[ 21 - 07 - 2009 | 16:59 ] [ pr'muts ziet ] [ 2 reacties ]
[klik-ker-die-klik]
[ 01 - 07 - 2009 | 18:29 ] [ pr'muts fronst ] [ geen reacties ]
dat je dan naar de AA gaat om een NZ’s rijbewijs te bestellen. met je mee heb je je NL’se rijbewijs, paspoort, bewijs van adres, je internationale rijbewijs en geld. binnen tien minuten wordt je een tijdelijke beloofd. ze maken een foto terwijl je haar niet goed zit en je rekent af.
dan vraagt ze onverwacht of je je voorhoofd tegen het witte strookje wilt drukken en de letters op rij drie te lezen. stiekem knijp je één oog dicht en je leest de twee kolommen voor. ze zegt dat ze de eerste kolom mist. je probeert het nog eens bij rij vijf, nu met beide ogen.
ahum.
men vreest voor een brilletje, vóórdat ze een NZ’s rijbewijs in bezit heeft.
