we tellen af!

terwijl jullie nog bezig zijn met lijstjes, het bedenken van versnaperingen voor jullie speciale avond en natuurlijk oliebollen bakken is het hier al bijna gebeurd. nog een kleine vier uur te gaan en dan zijn we in 2009 aangekomen.

sjeesum. 2009!

graag gooide ik er nog wat lijstjes uit, zoals hier, hier of hier maar u moet het nu even zonder doen.
over het algemeen: het was een heel goed jaar! met mooie dingen, mindere dingen, toffe zaken, lieve mensen, verse nieuwe luchten en gezichten, nieuwe kansen.

voor u – voor straks – wens ik net zoiets. dat het een mooi, uitdagend, gezond en liefdig nieuw jaar moge worden.
halleluja, amen!

vuurwerk

en dat terwijl het nog láng geen nieuwjaar is.

het knettert.
spuwt vuur.
sist en gromt.
toont alle kleuren.
dooft.
en begint weer van voren af aan.

als dat maar goed komt.

wij vieren er hier maar één

evengoed!

home sick…

het heeft me te pakken, de hele dag, voor het eerst sinds vertrek.

het heeft niks te maken met kerst – het voelt namelijk helemaal niet als kerst – maar alles met vrienden en familie. zuslief stuurde geweldige foto’s van mijn lieve neefjes die inmiddels aan de muur hangen, lieve hondius zond me een boek met de titel “the arrival” en toen moest ik nog meer slikken. na het openen  van mijn mailbox was het hek van de dam: de moeder van een mijn liefste vriendinnen is vannacht overleden.

dát doet zo’n pijn.

ik ben er niet.
maar ook wel.
en niet.
of wel…

ik dompel mij in

zachte woordjes,
grote bruine ogen,
gulle lachen,
tranen in ogen,
hand in hand,
giechels,
grote woorden,
verlegen blikken,
sms-jes,
vlinderwolken,
kaarsjes,
briefjes in muffins,
ondeugendheden,
mooie liedjes…

[audio:http://www.prutsmutsprutst.nl/wblg_mp3/mp3/johnlegendsuncomesup.mp3]

‘t wordt wel een beetje saai

[audio:http://www.prutsmutsprutst.nl/wblg_mp3/mp3/ramsesshaffycantate.mp3]

hier.

het jubelt. al vier weken en twee dagen lang. ‘k ben meer dáár dan hier én als ik niet daar ben, zien we elkaar elders of ben ik aan het werk. daarnaast moet ik elke dag mijn sms-geheugen leegmaken.

overwhelming, that’s what it is.

en saai.
voor u.
dit weblog, bedoel ik.

poe hee!

kennelijk deed ik het goed vorige week.
mijn nieuwe werkgevers zijn enthousiast en roosterden me deze week vijf dagen in. ondertussen denken ze me in te kunnen werken als een heusche cook/chef zodat ze zelf ook eens een dagje vrij kunnen nemen. ik ben vereerd!
zwaar is het ook. het valt niet mee om tien uur achtereen te staan, reagerend op elk verzoek dat de keuken binnenkomt. het sterke doch tere ruggetje protesteert dagelijks.

enfin. da’s maar werk, op andere gebieden is het veel spannender.

ik ontmoette hem en hij is véél meer dan leuk.
natuurlijk is hij  – as always – anders en onder andere zó kwam het dat we afgelopen dinsdag met een bijna identieke twee en half jarige tweeling vadertje en moedertje speelden. we lijken helemaal te passen, al heb ik geen antwoorden op vragen die door in de tweeling gecharmeerde mensen me stellen.

het is slechts drie weken en zes dagen geleden dat we elkaar ontmoetten.
ontmoetten.

wederom: waar gaat dit heen?

de witte trut zou een plaatje zijn…

ps. u weet toch nog – de witte trut die trouw the pr’muts vervoert?