the pr'muts prutst verder

zeven maanden terug zelf als ZZP’er een netwerk bijeenkomst bijwoonde, bezag ik gisteren het geheel van een heel andere zijde.

ik serveerde de opgekomen members of the chamber of commerce gegratineerde stokbroodjes met een blauwe kaasmix, glaced ham on bearbread en glimlachte daar gelaten bij.
ik zag de gast waar ik eerder solliciteerde, de heer die alleen maar blaatte en natuurlijk degenen die slechts wat kwamen halen. ik liep wat rond en veegde als het goed leek een tafeltje schoon. ik poogde uitnodigend te zijn met de hapjes, zonder de gelegenheid hebbende hier en en daar een opmerking te maken.
niks voor mij dus, dat serveren, slechts een beetje pootjes geven en vriendelijk grimassen.

in de keuken daarentegen was het leuk. borden opmaken, salades maken en vooral het moment dat de eigenaars uit zicht waren was interessant. de bar ging open, er werd gerookt en iedereen genoot totdat ze terugkwamen.

al met al: oke.
zondag verder…

naast mijn huuske ligt een groot kerkhof, op een berg.

ik mag daar graag wandelen of op het hoogste bankje zitten en uitkijken over de baai.
mijmeren. vervlogen tijden. rust.
ja, ik houd van kerkhoven…

[klik-ker-die-klik]

dat was me m’n dagje wel, gisteren.

jorge en ik startten om 1.00 am [nee, pm, *] en ergens rond 10:00 am [neeeeee, pm, *] liep ik naar huis. in al die tussenliggende uren dronken we koffie en biertjes, werd ik voorgesteld aan de halve bevolking van nelson en onderging ik ondertussen zuid-europese attentheden.
als het even meezit hoor ik deze week meer over een tweede baan in de sprig and fern. kitchen hand/cook, broodjes bakken, ontbijtjes maken…

vandaag had ik de eer om de lunch te serveren voor broerlief en gezin [voor het eerst, voor het echie, in mijn huis]. jezebel, bijna drie, is zo cute. alannah, de baby, is dat minstens zo. ik word bijna hebberig.

verder is het weer sjit. ik bedoel, het is sjit weer, het regent. sinds tonga ben ik hoesterig en verkouden. en ligt er een roos op mijn tafel, dat dan weer wel.

* ps. deed ik het weer… de am en pm verwarring. pm bedoelde ik, natuurlijk. beter schrijf ik vierentwintig uurs…

of zoiets.

na alle blijdschap van afgelopen dinsdag liep ik vandaag tegen het volgende sms-je aan: “[...] i have found you a job and have been waiting to hear from you [...] ”
dat zou dan de tweede keer zijn dat een kroegbezoek iets dergelijks oplevert.

de eerste keer dronk ik koffie met ian, een geimmigreerde schot, die na nadere kennismaking een heusche CEO van een it-bedrijf in wellington bleek te zijn. dat had ik de week ervoor even gemist. leuk gebabbeld, cv afgeleverd maar ondertussen begreep ik ook dat z’n bedrijf niet al te goed ging.
morgen lunch ik met jorge, een portugees. hij zit in de organische koffie en volgens zijn andere kaartje is hij marketing consultant in broadcasting.
hahaha.
ik ben benieuwd. we weten natuurlijk allemaal hoe zuidelijker in europa je komt, etc.

hiep hoi, zing ik aja jippie jippie jee, hiep hoi, zing ik aja jippie, aja jippie, aja jippie, jippie jee, hiep hoi.
zing ik aja jippie jippie jee, hiep hoi, zing ik aja jippie jippie jee, hiep hoi, zing ik aja jippie, aja jippie, aja jippie, jippie jee, hiep hoi.
zing ik aja jippie jippie jee, hiep hoi, zing ik aja jippie jippie jee, hiep hoi, zing ik aja jippie, aja jippie, aja jippie, jippie jee, hiep hoi.
zing ik aja jippie jippie jee, hiep hoi, zing ik aja jippie jippie jee, hiep hoi, zing ik aja jippie, aja jippie, aja jippie, jippie jee, hiep hoi…

jiehoe! mijn dag kan niet meer stuk.

ps. het is eindelijk gelukt. vandaag dinsdag aanstaande acteer ik als front-of-house-staff [waitress]/barista/kitchen hand/dish washer/cook!

[klik-ker-die-klik]

[klik-ker-die-klik]

[klik-ker-die-klik]

[klik-ker-die-klik]