the pr'muts prutst verder

- als de vreemdelingenpolitie aan de deur komt zeg ik dat ik me vergist heb.
in de stempels, dat is.

nu ik niet ga zien hoe ad zijn frikandellen draait, david van the smokehouse niet meer heeft gebeld maar ondertussen wel een advertentie in de krant heeft gezet én ik per e-mail een officiele afwijzing van nelson’s city council binnen heb gekregen, krijg ik een beetje de kriebels.

soms heb ik nachtmerries over laag hangende tomaten, zwartgroene handen en nagels, ik ruik zelfs de stank van het tomatengif, bins vol appels, pieter van den hoogenband, rugpijn en eindeloze rijen met druivenrankjes. áls ik al voorspellend droom, het zal toch niet zo zijn dat ik – net als zeven jaar terug – in de fruitindustrie aan de slag zal?

naast een passend baantje ben ik dus naarstig op zoek naar snode plannen.
heeft u er nog wat liggen?

ongelooflijk bereid om al mijn goede energie aan de NZ-gemeenschap te geven, gooide ik er vandaag vijf e-mails en een geschreven sollicitatie uit.

[...] I am a reliable, accurate, flexible, smart, hard working and an enthusiastic person. I can work very well on my own and like to be member of a team [...]
I hope that you will consider me for an interview [...]

ad en anny reageerden direct. ze hebben een krokettendraaier nodig.

we gingen dus een pintje pakken, om te vieren dat het hier eindelijk als lente aanvoelt én omdat het woensdag was. toen we vertrokken zei ik nog dat we best konden lopen. maar neen, dear stubborn shelley zwaaide met haar sleutels en startte de auto.
de kroeg was gezellig – zeker goed voor een volgende keer want zo ontzettend op loopafstand van ons huis – en na twee ciders besloten we nog wat lekkers te gaan halen. de supermarkt is ook dichtbij en nadat ik een man hielp om de sojasaus te vinden, kwam hij me op de parkeerplaats een bloemetje brengen.

so far so good.
er stond helemaal niets in de weg om dit een hele fijne woensdagavond te laten zijn.

weer in de auto namen we de verkeersregels nog eens door. stop betekent stop en afslaande auto’s die de grootste bocht moeten maken hebben altijd voorrang. zo verder keuvelend reden we op ons huisje aan.

totdat.
ik.
de politiefuik.
zag.
op slechts op twintig meter afstand van onze oprit, ons veilige fijne huis.

dus zei ík f*ck, f*ck, f*ck en gooide shélley resoluut haar stuur om, sjeesde de parkeerplaats in een parkje langs de weg op, siste “pak de spullen” en rende de auto uit, het park in. het zou stom zijn om te blijven zitten, dus deed ik dat ook. we botsten, zij rende verder, viel hard en ondertussen hoorden we een auto met hoge snelheid in zijn achteruit naar ons toe racen.

ik zei weer f*ck, f*ck, f*ck en rende verder de bosjes in. weer iets later zag ik lichtbundels van zaklantaarns. zo stil als mogelijk frutste ik mijn mobiele telefoon uit mijn tas – is het niet een klassiek geval om gepakt te worden doordat díe afgaat – en zette het geluid uit. zo zat ik daar voor mijn gevoel minstens een uur en dacht wel duizend keer dat ik dit niet wilde, minstens zoveel schietgebedjes murmelend.
enfin.
na een minuut of tien trilde de feun en las ik dat shelley veilig thuis was. ik graaide mijn boodschappen bij elkaar, sloop zachtjes het park door, omzeilde de fuik en rende met trillende benen onze oprit op.

epiloog:
een avond later zaten shelley en ik bij de eerste hulp van het ziekenhuis. haar erg dikke blauwe pink bleek op twee plaatsen gebroken.

- het verkeersbord waarop STOP staat, betekent dat je je auto daadwerkelijk stil moet laten staan, ook als je al láng gezien hebt dat er van beide zijden geen schaap verkeer aankomt;
- je een politie agent niet verwurmt met de opmerking “you must be kidding“;
- sterker nog, dat hij dan waarschijnlijk met een minachtende grijns een infringement notice voor je gaat schrijven. en mocht dat u een lieftallig briefje schijnen, nou, dat is het niet. in één seconde was ik 150 dollars armer;
- finnen die jack of john heten erg goed kunnen slapen. een beer in winterslaap is er niks bij;
- een auto kopen net zo makkelijk is als het bestellen van een ijsje.
joepie! ik heb een nieuwe tweedehands auto. we noemen haar de witte trut. vergeleken met the beast die ik tot nog toe bereed is dat een verademing;
- de werkvisum regels erg oneerlijk zijn.
waarom wordt mijn werklust niet beloond en verslapen anderen kostbare tijd, met één oor op een niet gebruikt werkvisum liggende?
- ik een nice cleavage heb. met dank aan een oplettende mede concertbezoeker;
- NZ een prima bibliotheek beleid heeft. voor noppes ben je lid en je mag maar liefst 23 items in je tassie meenemen, wel vier weken lang!
- je niet op woensdagavond – dat was vanavond – met shelley een biertje moet gaan drinken in de pub.
de spelende vrouw staat nog steeds stijf van de adrenaline, later meer.

eerder:
spelende vrouw – 1
spelende vrouw – 2

de filmgoden zijn me goed gezind, mag ik concluderen. de éne film overtreft de andere en het einde is nog niet in zicht.

met stip op één staan:
- persepolis
- up the yanghtze
- la grain et le mulet [the secret of the grain]
- young @ heart
- a complete history of my sexual failures
waarbij young @ heart me deed huilen en lachen tegelijkertijd.
gelet op het gesnif voor, naast en achter me was ik niet de enige. sjeesum, wat een mooie docufilm, gaat dat zien!

het gaat er op lijken dat de werkgoden me ook ter wille zijn.
nadat ik van de week bijna een vinger verloor (*) bij het snijden van mijn favoriete groente de pompoen, leek het me geen wijs plan kitchenhand te worden.
en wat gebeurt er?
david van the smokehouse belt op en vraagt of ik interesse heb in a-fulltime-job-that-has-something-to-do-with-customers-fish-orders-deskwork.
volgende week hoor ik meer.

dus ende zo.

verder heb ik nu een heel klein katertje. mijn flatmates and I bezochten gisteravond een heusch beerfest. het wordt hier steeds gezelliger.

(*) later, toevoeging: graag had ik een fotootje geplaatst van mijn halve kapotte vinger, zodat u kunt zien dat ik nu eens niet overdrijf. echter, ook mijn huisgenoten draaien met een wit gezicht hun hoofd weg. ik doe het u niet aan, dus.

[klik-ker-die-klik]

die me hier uitermate goed bevallen:
- de eilanders. ‘t blijft een apart slag, meestal in voor een praatje en meestal vriendelijk;
- het eco- en vegetarische bewustzijn;
- de uitmuntende caffé lattes. niet alleen smaken ze goed, ze zien er ook nog eens mooi uit;
[klikker-die-klik]

- het wonen. ruim, breed en zo goed als altijd met tuin;
- het NZFF! sjeesum, ze hebben zelfs een filmfestival georganiseerd om mij te plezieren. gisteren zag ik persepolis die ik miste op het laatste IFFR. wauw, alsnog;

[klik]

die ik niet zo fijn vind:
- grote supermarkten hebben dito vleeschafdelingen. een gemiddelde albert heijn past er met gemak in;
- de verplichte helm bij het maken van een fietstochtje. for god sake, we hebben het hier over een fíetstochtje;
- de altijd en overal gestelde vraag “how are you today“. ik word er nog immer ongemakkelijk van;

waar ik god óók voor dank:
- de luchten. zelden zag ik zulke mooie wolkpartijen. zie eerder;
- die goser die me aanhield en waarschuwde voor de poliezie verderop. ik had mijn helmpje niet op, sterker, die had ik nog niet op gehad;

waar ik nog steeds mee worstel:
- op tijd het juiste woord vinden en die dan ook nog ’s correct uitspreken. vandaag vond iemand me een tsjechische;
- samenwonen met twee redelijk sociaal gestoorden;
- het tijdverschil. f*ck*ng lastig blijft het. als in: ik wil nu één van mijn tofsten spreken, thuis. tuut-tuut-tuut. niemand thuis. het is vrijdagavond, come on. oh nee. bij jullie is het pas vrijdagmorgen;
- de te pas en onpas geplaatste waarschuwingen. plaatjes volgen.