the pr'muts prutst verder

want we liepen – mede dankzij een aantal verwende groepsgenoten – nog geen drie kilometer per dag.

wel slapen we hier.

ik kan u verklappen dat dat een heel aangenaam iets is nadat ik afgelopen achttien dagen met drie anderen ’s morgens een koude douche deelde. nu ontbijten we met croissantjes en klassieke muziek, knipt al het personeel als een zakmes, zijn mijn enige meegenomen hakjes gepoetst en bromt de minibar vrolijk.

alaaf!

ondanks dat werd ik wel gewoon om half zes wakker. braaf deed ik mijn oefeningen om om acht uur present te zijn bij de ayurvedische kliniek waar ik een shirodhara onderging. dit geen keer geen pleepot maar een behandeling om – geloof ik – je zesde oog [ps1] te activeren. wel dames en heren, dat was pas echt genieten. met behulp van een klassiek ogend apparaat wordt warme olie in een dun straaltje op je voorhoofd gegoten, met bogen, zwieren en draaitjes, zodat het voelt als een [1] lange streling.
hoe relaxed wil je het hebben?

daar was ik wel aan toe na de oorverdovende stilte van de afgelopen dagen. het was raar, prettig [ps2], onplesant, bijzonder en alles daartussen. vreugde, lol, eenzaamheid, liefde, verdriet, pijn en ontroering, elk gevoel is zo’n beetje gepasseerd. vandaag probeerde ik in mijn hoofd er een verhaal van te maken dat u kan snappen. helaas gaat dat verhalen me niet goed af: ik kan het niet samenvatten.
bottom-line: het was goed. ik zou het zo weer doen.

morgen gaan we een dag of vier op stap. het plan is om in twee dagen tijd met een groep naar mysore te lopen. zover ik begrijp ligt die stad zo’n 50 kilometer verderop. aaargh, met recht op stap dus. ik geloof niet dat het direct mijn eerste keus zou zijn om op die manier die stad te gaan bekijken, anderzijds hoor ik dat we met een gids via-via-via weggetjes gaan lopen en dat er een hele dikke pleister, lees gips met mitella, op ons ligt te wachten. daarover later meer, natuurlijk.

dus ende zo.
u bent weer helemaal op de hoogte.

alles goed met desuwen?

ps1. haha, na overlezen: ik bedoel natuurlijk het zesde chakra of derde oog [vergeef me, ik ben ook maar een beginner].
ps2. ik realiseer me des te meer dat er enorm geouweneeld wordt, continu. we praten en praten maar, maar wat zeggen we nu eigenlijk echt?

die beloofde ik u.

bij all the way of net als patty b. een zeer toepasselijk opschrift op de verpakking:

na een dagje hongerlijden, motor rijden en ballonnen:

> raad de objecten! voor mij waren ze in ieder geval een raadsel. haha.

en tussendoor, in een van de vedische scholen die art of living heeft opgericht:

[als altijd: klik-ker-die-klik]

ja dames en heren, dat is hoe ik het doe hier.

all the way betekent in dit geval: om 5.20 gaat de wekker, om 5.45 klimmen we de berg op en om 6 uur stipt wordt er geyogaat. 6.45 ademoefeningen en om 7.30 een meditatie van 20 min.
de berg af, ontbijten in de dininghall, ofwel, wederom in kleermakerszit, de pap/rijst/noodles met de rechterhand naar binnen schuiven. let wel op, alleen met rechts, met je linkerhand doe je namelijk andere dingen in een zeker klein hokje. bord afwassen. dan iets aan de gemeenschapszin doen, ofwel, vegen, schoonmaken etc. 10.15 een tweede sessie. 13.00 lunch. zie hiervoor. 15.00 derde sessie. 18.15 diner, engazomaardoor. in de avond wordt er meestal ook nog gezongen. ik durf te beweren dat bij vergelijking een gemiddelde eo jongerendag verbleekt tot een wanvertoning.
enfin.
dat terzijde.

all the way betekent ook de ayurvedische dokter bezoeken en een reinigingskuur ondergaan. dat laatste kunt u vertalen met een dik bruin papje eten waarna je vervolgens gedurende 6 uur minstens 20 keer de pot bezoekt. helaas daarna ook nog een keer of 10. vandaag gaat het weer als vanouds. fris en rein zullen we zijn!
[ik lijk wel gek, ik ben zo'n beetje de enige van de groep die geen last heeft gehad van zijn/haar darmen. en dan nu vrijwillig...]

enfin.vanavond de zoveelste beproeving: we gaan 4 dagen in silence. niet praten, lezen, sms-en, internetten. niets, helemaal niets, alleen kennismaken met en genieten van je eigen goddelijke zelf.

ik ben benieuwd.

maar gelukkig kan het nog veel warmer dan dat het nu is.
het is hier dus warm, maar draaglijk.
minder draaglijk is de grote stad. ik dacht dat ik al redelijk wat aan wereldsteden gezien had, maar deze slaat alles qua verkeer, verkeersregels, zwarte luchten, vullis en goorheid.

aan het einde van de eerste cursus kregen we een opdracht die ons in de stad – dus niet de ashram – verteld zou worden. zo togen we op een zonnige zaterdagochtend om zeven uur met een busje propvol goeroegangers richting bangalore. zonder ontbijtje.
op de plek aangekomen gingen we eerst aan de yoga, dan aan de uitgebreide ademoefeningen in de hoop dat daarna de dagelijkse portie rijst zou volgen.
maar NEEN.
de goeroe opdracht van de dag was om binnen vier uur tijd minimaal 200 roepies (ps1) te verdienen. en verdienen is niet bedelen, jatten of hoereren, maar simpelweg werken voor geld. en dat in een stad waar de bedelaars op straat liggen, kleine plastic bouwsels als huis dienen en alle blanken rijk zijn. u begrijpt dat ik niet zo’n zin had in die opdracht. wel had ik inmiddels buitengewoon veel trek, een lege maag, honger.

enfin. in het groepje waarin ik belandde zat ook een bangolerees met motor. en daar mocht ik achterop zodat we helmloos die chaotische stad doorcrossten waardoor alle honger spontaan verdween. en had ik lol. veel lol.

ik zal u het aantal huizen en winkels besparen waar we aanklopten voor een heitje voor een karweitje. dat werkte niet. uiteindelijk bedacht na-cool dat hij ballonnen had en crossten we terug naar de ashram. in het resterende uurtje hebben we zoveel ballonnen verkocht dat we genoeg verdienden voor de hele groep. en hadden we lol. niks is leuker dan iets doen waar je mensen blij mee maakt (ps4).

moraal van het verhaal: je kunt alles bereiken, als je het echt wilt.

ps1. 65 roepies is een euro. een fles water kost een 12 rp. een maaltijd ook.
ps2. mijn schone shirtjes zijn aangekomen!
ps3. dit is zevende rookvrije dag. ik had heus kunnen kopen. wil ik het echt wel, dat stoppen?
ps4. foto’s volgen.

zo hee, dat duurt even voordat de computer hier doet wat ik wil. waarschijnlijk is ie ook geinfecteerd met het meditatievirus, life is slow here!

zo slow, dat ik hier nu wel ben, maar mijn rucksack nog ergens toeft tussen london en bangalore. niet zo fijn, gelukkig had ik in mijn nieuwe rolkoffertje [damn, wat handig] wat cremes, deo en een schone onderbroek gestopt. maar, dames en heren, geen zorgen, die wordt elke dag gewassen en omgeruild met die ene andere, dus fris ben ik.

het is hier mooi. hier is zo’n 20 kilometer buiten de 6-miljoenen stad bangalore. er springen continu eekhoorns of honden voor je voeten, ik hoor brulapen [ja echt, vriendin n.] en de vogels fluiten ook hier om 5:15 in de morgen. verder groen, groen, groen, een zwik swami’s en swami aanhangers. het europa gehalte valt mee, het zijn met name de indiers die hier cursussen volgen.

de bedden zijn hard maar de stiltes en meditaties erg intens. en als klap op de vuurpijl ben ik sinds maandagavond gestopt met roken. zijn rokers in NL sinds 1 juli echte paria’s, hier is dat in duizendvoud. iemand die verlicht wil worden stopt zijn kop en longen immers niet vol met rook. zondag en maandag was ik natuurlijk nog niet verlicht [haha] dus moest ik stiekem roken. sjeesum, daar zit je dan als volwassen vrouw in een bosje in de hoop dat niemand je betrapt. wat uiteraard prompt gebeurde op het dak van de slaapzalen.
enfin.
inmiddels heb ik geen siggies meer, dus dat probleem is opgelost.
nu m’n schone t-shirtjes nog.

hoe is het bij jullie?

ik zeg
this was it
voor 2008 in haarlem, nederland

alles is schoon, keurig dan wel verborgen
‘n laatste ritje door haarlem gefietst
naar de k*tmerel in de tuin gekeken
dag gezwaaid naar m’n fijne bedje
fijne huisje
fijne mensen
lieve liefste fam en vrienden

dag dus,
u hoort weer van me uit india!