the pr'muts prutst verder

[audio:http://www.prutsmutsprutst.nl/wblg_mp3/mp3/hermanbroodstillbelieve.mp3]

ennu, don’t forget to smile when you’re walking your last mile

[audio:http://www.prutsmutsprutst.nl/wblg_mp3/mp3/hermanbroodblue.mp3]

[klik-ker-die-klik!]

ik dacht dat ik de enige was die vandaag dringend om een stukje hardware verlegen zat. u, rest van nederland, zat namelijk gezellig met familie en of vrienden rond de kerstboom of kerstlunch. of u vond dat niet gezellig maar maakte wel de jaarlijkse verplichte ronde. en als u dat niet deed was u vast hard aan de slag met de voorbereidingen voor het tweede kerstdiner. waarschijnlijk uit de allerhande, maar daar wil ik het niet eens over hebben.

u verbaasde me.

u deed niets van dat al. u was gezellig met de hele familie een wandeling aan ‘t maken, zoals het hoort. in plaats van boompjes en frisse lucht zag u iets anders, u wandelde namelijk hier.

ik ben geschokt en ik schaam me diep. ik zweer u dat ik nooit en te nimmer een portable cd/dvd writer nodig heb, in ieder geval nooit meer op tweede kerstdag.

damn. zojuist heb ik vermoedelijk mijn kans op een plek in de hemel vernaggeld, door in de bomvolle grote kerk van haarlem met m’n yogakont op de gereserveerde zachte kussens der protestanten te gaan zitten.

wel heb ik heel mooi mee gezongen, braaf geld in het zakje gestopt en mijn voor-, achter- en beide zijburen plechtig een gelukkige kerst gewenst. ik hoop dat dat wat goed maakt?
* kijkt smekend en fluistert kyrie eleis *

desalniettemin, graag geef ik de zegeningen door en wens ik u fijne kerstdagen met vrienden, familie of gewoon lekker met u zelve. en veel vrede. en welbehagen. amen.

in het kader van het terugkijken, de minder geslaagde zaken:

• sex. sjeesum, tenzij de laatste dagen van het jaar nog orgastische verrassingen voor me in petto hebben, kan ik concluderen dat 2007 een mager jaar was. om niet te zeggen op sterven na dood, hmz.
• ik emigreerde niet. zelfs niet tijdelijk, zoals het plan was na terugkeer van de grote trip. ook hier werd gewikt en gewogen en uiteindelijk durfde ik de stap niet aan.
  weg uit nederland: vink > oké
  in het new-zealandse op zoek naar nieuwe inkomsten: vink > oké
  een enkele reis van 16.324 kilometer weg van vrienden en familie: mwawawa > niet oké.
  hmz, in 2008 ga ik weer terug naar new zealand met het voornemen langer en uitgebreid te toeven en proeven.

• in de veronderstelling zijnde dat ik mijn roeping gemist had en mij leek dat ik daar niet de enige in was, maakte ik www.roepinggemist.nl. een enkeling vond de site, kortom en met andere woorden, de roepings aldaar liepen niet over.
  bij deze wederom een oproep aan mooie schrijvers [m/v]. ik denk dan aan marius, petra, zezunja, akski en gova.
• liefde, natuurlijk de liefde. geslaagd in alle opzichten, als het gaat om niet-lovers.
  wat die lovers betreft: joehoe, leven jullie nog? mijn beschrijving van een tijd geleden geldt nog steeds, hoor!

[wordt vervolgd]

het einde van het jaar is in zicht en net als elk jaar [en iedereen] kijk ik graag terug naar gegrepen en gemiste kansen, mooie en vervelende mensen, verrassende en saaie gebeurtenissen, kortom oink en poink momenten. vandaag deel één.

wat mij betreft gaat 2007 vooral de boeken in als het jaar van de helderheid:

• ik pakte de normaal genomen hoeveelheid alcoholische versnaperingen aan. in plaats van een flesje wijn dagelijks, dronk ik zeven maanden niets. heulemaal geen booze, ik wist niet dat ik dat kon.
• in mei volgde ik een cursus bij ‘art of living’. het gevreesde zweefgehalte viel alleszins mee zodat ik in augustus nog een cursus deed. damn, dat een beetje ademen en yoga zo goed kan doen.
• ik nam besluiten. vooral in relationele sfeer ben ik niet de meest doortastende pr’muts, wikken, denken, wegen en vooraf ingeprent schuldgevoel zijn daar de oorzaak van.
• drie maanden lang kwam er geen teugje over mijn longen. en dat geeft je toch een helder hoofd!
  helaas werd ik kort daarna getroffen door een algehele staat van verstandsverbijstering, ik rook dus weer. maar hé, helder was het.
• inmiddels ben ik erachter dat ik niet standaard ben. ik ben geen huisje-boompje-beessie en vooral geen vaste baan type. geef mij een tijdelijke klus, een leuk team en genoeg geld, dan weet je zeker dat ik daarna weer een tijdje op reis ga. en helder hoofd dat ik ben, ik ben daar blij en tevreden mee, voor mij geen supercarrière of rijtjeshuis.
  olé-olé, ik ben uniek.

[wordt vervolgd]

denkt de ns met ons mee.
streep!
de ns gaat voor ons denken.
sjeesum, hoe sneu wil je het hebben?

nadat ik me al weken Рomwille van de werksfeer en andere subassertieve smoesjes Рingehouden had, barstte gisteren de bom. alle meegenomen kerstkransjes, vrede op aarde en in de mensen een welbehagens ̩n de laatste werkdag van dit jaar, ten spijt.
een beetje jammer, maar g@#$%*dv@#%#er wat was ik kwaad. en áls ik echt kwaad ben en dat lucht wordt er gejankt. is ook een beetje jammer, in elk geval voor het effect.

enfin, ik was gisteren nog niet klaar, gelukkig vond ik vandaag kate nash bereid het klusje af te maken. luister maar:

[audio:http://www.prutsmutsprutst.nl/wblg_mp3/mp3/katenashdickhead.mp3]