the pr'muts prutst verder

en wie niet weg is, is gezien.

ik ben er.
hij is er.
wij zijn er.
u bent er.

gisteren nam ik mijn eerste nieuwjaarsduik ooit en geloof me, dat vond plaats onder iets aangenamer omstandigheden dan de unox duik op scheveningen. rond 22 graden celsius, een redelijk bemenst strand [de kiwi's hebben vakantie, het lijkt hier wel druk], volop zon en een beetje verbrand ruggetje.
kortom, niets te klagen.

ik waste het jaar weg waarin zoveel gebeurde.
zo verliefd, trouweritus, emigratie, rechtszaak rond kinderen, kinderen, ver weg van lieve vrienden en familie, vier kippen, geen baan, geen visum, een hond, nieuwe vrienden, skype, wél een tijdelijk visum, tóch geen hond, heimwee, nieuwe luchten, liefde, weer aan het werk, afscheid van een vriendin, pinguïns, nog een verhuizing, rare kerst, ziekte, angst, hoop, vertrouwen, liefde.

dat laatste brengt me daar:
lieve lezerds, ik wens u alles maar bovenal een zéér gezond liefdevol nieuwjaar.

wensten wij u een zalig kerstfeest!

kiek maar hier… [klik-ker-die-klik]

… is die hele decembermaand.

hier geen intochten van sinterklaas of pepernoten die al in september in de winkel liggen.

nee, hier lopen we op flipflops en in korte broeken slash rokjes. barbetsjoeien is wat we doen en ons klaar maken voor de zomervakantie. de warenhuizen houden megasales en bedrijven sluiten voor een week of twee. er wordt ge-fund-raised als gekken voor alle goede doelen die je maar kunt bedenken en ook dat gaat vaak via de barbetsjoe.

de kerstman, de kerstman [?] is inmiddels binnengehaald. ons deurp hield een kerst parade en er werd ge-fund-raised, natuurlijk.

in 2000 vierde ik mijn eerste kerst in deze regionen.
ik denk niet dat ik er ooit aan wen.

de laatste flosse lodder dateert al weer van een tijdje terug – maar na een lange afwezigheid alhier – lijkt het mij de beste optie om weer eens wat over de schutting te gooien.

zo denk ik aan:
- die rare NZ-ers. ze vinden dat de seizoenen op de eerste van de maand wijzigen. we zijn nu dus al in de zomer aanbeland [hoera! vandaag 24 graden];
- vorige maand toen we op een begrafenis werden verwacht. ons twee-daags-per-week-pleeghondje molly [nouja!] werd in stijl begraven, de regen en de wijn daarna, vloeiden rijkelijk;
- het stiefmoederschap. ik voel me gezegend door de wekelijkse aanwezigheid van de driejarige tweeling. inmiddels geloof ik dat zij dat ook zo voelen. en ja, ik ben in love;
- mijn nieuwe business. daar ik besloten heb mijn goede gaven niet te verkwanselen voor een habbekrats [het minimum en vaak maximum uurloon bedraagt $12.50, da's welgeteld €6,02] heb ik nu kantoor aan huis. we maken websites, verbouwen ze, marketieren of doen allerhande administratieve klussen;
- us kippies. ik ben nog steeds in love;
- onze tuin die wederom uit haar voegen groeit. we noemen veggiepatch uno met tomaten, bonen, erwtjes, sla, broccoli, bloemkool en veggiepatch dos met rode uien, prei, meloenen, worteltjes, paprika en vast nog meer. in het zelf gefabriceerde glashuis [vijf ramen van de dump] doen we de zaadjes in aankweek: pepertjes, bietjes, pak-soi, courgettes, stokrozen en lupines. in de kruidentuin staat alles wat god verzonnen heeft en vooral veel koriander;
- wieden. tot ergernis van mijn geliefde weet ik nog steeds het verschil niet tussen onkruid en ander groen. hier en daar verliezen we zorgvuldig gekweekte groente of bloemen;
- de term vierde wereld land. ik kom er later op terug;
- mijn accent. al zeggen ze dat mijn engels uitstekend is, ik ben en blijf een dutchie. beetje jammer als je zelf het gevoel hebt een heusche nelsoniaan te zijn;
- bob twee, onze nieuwste huisgenoot. zie hier z’n geboorte en zijn trotse moeder en kleine broertje;
- mijn geliefde. ik ben nog immer en nog steeds in love.

vindt u het hier ook een beetje stil?

[met andere woorden, ik vraag me af of u me mist...]

[klik-ker-die-klik]

want laten we wel wezen, kippen zijn een zeer ondergewaardeerde diersoort.
men vindt ze dom, neemt ze voor lief maar geniet natuurlijk wel van de [legbatterij] eitjes.

nu ik onze zeer intelligente kipjes dagelijks bezig zie stijgt mijn achting. ze zijn slim, grappig, elegant, spraakzaam, nieuwsgierig, trouw, koddig en zeer enthousiast. zelden heb ik zulke mooie kontjes gezien – vol met zacht dons – en zelfs het poepgat is proper.

in een colonne van vier struinen de meisjes de tuin door en telkens lijkt het alsof we een nieuwe aflevering bekijken van national geographic.
wat mij betreft staat het wassen op nummer één, zelden een dier zo schoon en gelukkig zien worden van een modderbad. met hun grote poten maken ze eerst een een zacht rullig bedje, om vervolgens hele poten vol aarde onder hun veren te schuiven. dan kroelt het wat, draait het rond op de rug om zich daarna als een natte hond uit te schudden.

so cute.

u moet dus de groeten hebben van chicken, de inmiddels hernoemde chickenhouse, madammeke en herman.
tot de volgende keer.

ik zeg: kom maar!